Czŏrny Ślōnsk jakigo jeszcze niy bōło

Wczorej skōńczyłech przigoda z „Silesia noir”, czŏrnym kryminałym ôd Marcina Szewczyka. Dugo tyn tekst u mie leżoł i niy chcioł sie naszykować. Niy je aby tak, co Pyjter Długosz usyszoł ôdy mie w marcu, coby mi dać miesiōnc na redachcyjŏ? Psinco! Zrobiōł sie z tego listopad, podwiela bylimy fertich z tekstym i mogłech dŏwać sie do skłŏdaniŏ. Mōm ino nadzieja, co bydzie znać ta moja i Marcinowŏ robota, te cołki szmyrglowanie rōmanu na glanc.

Je to ksiōnżka piōnierskŏ, jak wszyski ze „Seryje z zicherkōm”. Jak „Kōmisŏrz Hanusik” to bōła piyrszŏ na świecie kryminalnŏ kōmedyjŏ w naszyj gŏdce, tak terŏzki mōmy piyrszy czŏrny kryminał. A ku tymu w gŏdce radlińsko-pszowskij, abo kaj tam Marcin miyszkŏ. Miołech z tego moc szpasu, a zdanie „Ale na zicher tak sie u ciebie gŏdŏ?” furgało miyndzy nami mało wiela przi kŏżdym rozdziale.

„Silesia noir” to je czŏrny kryminał. I to taki, kery rozgrywŏ sie we 1927 roku, po ôbydwōch strōnach niymecko-polskij granice. Ciekawych je, wiela bydzie skuli tego larma. Wiela czytŏczy niy poradzi wejrzeć bez kōnwencyjŏ na krwawŏ gyszichta (a kwie bydzie sam naprŏwda fol). Forsztelować sie bez nia tyn czŏrny, rybnicko-raciborski Ślōnsk, ôszkliwy, zmaraszōny i zły. I bez istnŏ kōnwencyjŏ ulepić sie bohatyrōw – czelŏdka, w kerej sōm bezmała same ôżyrŏki, cygōny, antysemity, chapole, kradziŏki i mordyrze. Niy ma to przijymny landszaft ani żŏdyn cukrowany Ślōnzek, kerym radzi futrujōm nŏs wydŏwcy.

Mōmy sam gynsto, wciōngajōncŏ ôsprŏwka. Mōmy gyszichta, z kerej Marcin wyzgernie poukłŏdoł swōj ksiōnżkowy świat. Mōmy richtyczny dramat, perzōny i jejich sprawy, ô kerych niy idzie pedzieć – „Mie to je egal”. Mōmy kōnski ćmawe i ciynżkie, a miyndzy nimi kajnikaj blysknie wic. Wierza, co Marcin Szewczyk poradził z papiōrzanyj kōnwencyje wystrzic cosik żywego, cosik w co idzie uwierzić.

Moc je w ksiōnżce mgły, dyszczu i marasu. Aże mie to prasło przi piyrszym czytaniu. Tōż uzdołech sie to pokŏzać inkszym. Znojdziecie rajn trocha ôbrŏzkōw – gynau takich: siwych, zamroczōnych, choby zmazanych. Rybnik, Wodzisław, Racibōrz – wszysko puszczōne bez czŏrno-biołe cedzitko.

Za pŏra dni ksiōnżka „Silesia noir” bydzie fertich. I bydziecie widzieć – ôrŏz „czŏrny Ślōnsk” napocznie znŏczyć blank co inkszego.

noir_plansza_promo

Ksiōnżka idzie besztelować tukej.

Reklamy

Ôstŏw kōmyntŏrz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s