Trochę jakby polska kolonia

Cosik mie terŏzki biere na posty „ôbŏczcie, co żech znod”. Dzisio zaś – terŏzki skuli wywiadu we Wyborczyj.

Rŏz za kedy idzie trefić kajś na marginesie słowa, kere do tych, co gŏdali, bōły możnŏ psinco wert: ańfachowy wstymp abo dygresyjŏ. Słowa, kere tak na isto pokŏzujōm dużo wiyncyj, chytajōm sztatus mało wiela definicyjny, padajōm to, co przeważnie je schrōniōne we gowach: niyuświadōmiōne, zadekowane politycznōm poprawnościōm, abo niy dogŏdane skuli tego, co do gŏdajōncych robiōm za spōlny mianownik.

Dziwejcie sie na tyn kōnsek. Jak fto chce, może sie go czytać ino jako wynokwianie jednego chopa. Ale idzie tyż ôbŏczyć w nim wiyncyj: blyskniyńcie mentalności. Wejrzeć bez taki kuklŏk na jakoś prŏwda.

Od dzieciństwa: Radom – Warszawa – Kraków. Kilkadziesiąt razy w roku w tę i z powrotem królową polskich szos. Kręgosłupem polskiego państwa, a właściwie Polski wiślanej, bo ta pani odrzana to zupełnie inna historia.

Wy, na „odzyskach”, jesteście trochę jakby polska kolonia. Kolonia tych wszystkich kielczan i zabużan, a wzdłuż siódemki rozwlekła swoje ciało ta Polska prawdziwa, nadająca krajowi cywilizacyjny ton. To stamtąd wyszli ci ludzie, co poszli na poniemieckie, to do tego odnosili się ci z byłych Kresów, to o tych terenach marzył Iwaszkiewicz, gdy żył w Kijowie. No więc przy tej siódemce, szosie między Małopolską a Mazowszem, zawsze widziałem ten straszny Jędrzejów, te okropne Chęciny i Miechowy, i wszechobecny syf. I nagle pokapowałem się, że nie znam pierwotnego kształtu własnego państwa.

Bo ta Polska z siódemki to „Polska właściwa” też pod względem architektonicznym. Nie jest to Polska poniemiecka i poaustriacka, zabudowana na modłę Prus i Austrii, tylko polska porosyjska.

Ziemowit Szczerek: Lemingi zapewnią światu pokój, wywiad kludzōny bez Dorota Wodeckŏ, necowŏ Wyborczŏ, 28.03.2015 01:00

Niy wiym, jak to czytŏ Polŏk „na odzyskach„, przekludzōny sam kejś – możno pora pokolyń do zadku – kej słyszy, że do Polŏkōw stamstōnd durś niy je w takij „echt” Polsce. Niy wiym, jak to czytajōm Polŏki z Poznaniŏ (abo wiyncyj: te z zaborōw inkszych jak ruski), co tak mało majōm do gŏdaniŏ, kej sie rozchodzi ô dŏwanie tōnu prawyj Polsce (i take, jake sōm, sōm za mało polske).

Czytōm to jŏ, Ślōnzŏk, autochtōn z istnyj „jakby polskij kolōnii…”, blank przepōmniany we narracyje ôd kolōnizatorōw. I moc mi te słowa erklerujōm. To je nŏstympny puzzel, co foluje mōj forsztelowany ŏbrŏz tego „co ôni ô nŏs myślōm, że bōło sam – i je sam – tak, jak je”.

Super wywiad!

Reklamy

Ôstŏw kōmyntŏrz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s