Moda na autonōmijŏ

Autonōmijŏ stŏwo sie modnŏ. Niy ma to ino fenomyn socjologiczny, ale tyż pomału zjawisko artystyczne. Ôbiecowo ôna niysamowity plac do kludzyniŏ fabuły. Prawie terŏz trefiŏ do popkultury – po Szpaku i ônego ôsprŏwce przi tymacie bydōm robić filmachery (abo filmowcy): Ingmar Villqist cuzamyn z Adamym Sikorōm („Miłość w mieście ogrodów”). Jestżech rychtyk ciykawy, kaj i fto jeszcze cosik szykuje.

Pŏrã lŏt tymu robilimy we firmie militarny szpil RPG Rzeczpospolita Odrodzona, ô Polokach, kerzi we III wojnie światowyj poradzili prać Niymcōw a Rusōw. Mielimy tam Twiyrdzã Silesia – samodzielnŏ ynklawã wrażōno miyndzy Czwŏrty (Cyber)Rajch a Rzeczpospolito. Tekst, co stŏł na poczōntku, leciŏł jakoś tak:

Prawie Ślōnzŏki to tyj wojnie byli radzi. Zaś zrobiōł sie popyt na jejich robotã. Warszawa dała im pokōj, bele słali wōngel, brōń a municyjŏ ze fabrykōw. A ôni, jak ino dostali trochã luftu, zaczli to wszyjsko niy dŏwać, ino sprzedŏwać. To już sie we cyntrali niy spodobało, nale już bōło po ptŏkach. Dzisiŏ Ślōnzŏki sōm choby we raju – yntlich mogōm u siã nic niy robić, ino robić.”

(ja, szkryflalimy to po polsku). A niskorzij pisalimy, po jakimu tyn raj to je do niykerych piekło, a do wszyjskich fajny plac do szpilaniŏ.

Autonōmiczny Ślōnsk a la science fiction sōm ze siebie stŏwo miyndzy utopiōm a antyutopiōm. Na jedno budujōm go szanse, nadzieje, przekōnaniy, iże może sam być lepij, ha!, fest dobrze, jak inŏ bydymy wiyncyj sami rygiyrować. Na druge – autory fōndujōm sie psychoterapia i kludzōm mit „czŏrnygo Ślōnska” do ykstremum. Je to idyjŏ rozciōngnytŏ miyndzy, niych bydzie, Metropolis a Lipiny.

Jak ta moda bydzie sie dalij chować? Forsztelowŏłbych sie fajny kōmputerowy szpil ze światym – ślōnskōm autōnomijōm – kajś miyndzy cyberpunkiym a postapokalipsōm, post-post-industrialnym (piyrsze „post” skuli tego, co mŏmy dzisiŏ, druge skuli tego, co świat sci-fi sam złōnaczy). Mŏmy sam wiyncyj (i to wiela wiyncyj!) jak niykere place z fajnōm fantastycznōm gyszichtōm (weznã piyrszy ze skraja: moskiywsko u-bana w Metro 2033). Szłoby sie sam gōniać głymboko pod ziymiōm (nasze gruby aże sie proszōm ô swoich Balrogōw). Szłoby robić sroge geszefty we kōrporacyjach. Walczyć ô życiy w nŏjôszkliwszych dziylnicach biydy. Atakiyrować huty abo fabryki przi rozfechtowanych maszynach. A ku tymu – tak skuli idyjologicznyj słuszności – dŏłbych chociŏż jedna planszã z kōnskiym „zielōnego Ślōnska”, na przikłŏd coby sie posmykać po nocy. Eli rozchodziłoby sie ô kriminał, eli ô shooter, abo ô co blank inkszego, chyntnie bych przi tymu pobajstlowŏł.

Bo co by niy pedzieć, ślōnskŏ autōnomijŏ we wersyje sci-fi rychtyk kilŏ forsztelunek.

Reklamy

2 myśli na temat “Moda na autonōmijŏ

  1. Ja, prowda. Ślonzoki we dwudziestoleciu za staryj Polski też myśleli że jak bydom z Polokami to im bydzie lepiyj, bo nikt już nie pamiyntoł jak to było z nimi. Zawsze to jaka nowość. Tak samo autonomio, kera jest ino ciekawym, nowym doświadczeniem. Coś w tym jest. Ino czy warto, czy nie warto próbować, ryzykować? Może bydzie lepiyj, a może niy… kto wiy?
    Jo jes z tych co zaryzykujom, ale łatwo niy bydzie… a może jest jako inno droga?

Ôstŏw kōmyntŏrz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s